Ik neem jullie mee met mijn reis naar Engeland begin juli. Als enthousiast Ford Zephyr MK2 liefhebber, voorzitter van de Engelse Fordclub Nederland en lid van Engelse ConsulZephyrZodiac- MK2ownersclub. Ik was nog nooit met een oldtimer naar Engeland geweest en wilde dit avontuur wel eens aangaan voor een jubileum event van mijn type auto. De maanden ervoor de lokale hotels geboekt, de overtocht met Stena Line geregeld, de auto extra na laten kijken en de route uitgestippeld.
Het vervoermiddel
De duotone blauwe Ford Zephyr MK2 is bij mij in bezit sinds juni 2022. De auto is in het najaar van 1959 in Dagenham UK gemaakt en in juni 1960 in Zweden op kenteken gezet. Dit is opmerkelijk want in die tijd reden de Zweden nog links! Zweden schakelde pas op 3 september 1967 om 05:00 uur ’s ochtends over van links naar rechts rijden. Omdat bijna alle Zweden in auto’s met het stuur aan de linkerzijde reden en hun buurlanden (zoals Noorwegen en Finland) al rechts reden, zorgde deze overgang voor een veiligere situatie op de weg. Deze Zephyr heeft dus al de nodige ervaring met rijden aan beide zijden. De Zephyr is in 2005 naar Nederland gehaald. Ik kocht in juni 2022 de oldtimer van een Apeldoornse handelaar die ‘m uit Brabant had opgehaald. Een Europese auto met sterke Amerikaanse invloeden. Dat is duidelijk te zien en dat is waar ik voor viel.
Kennis van
In mijn nieuwsgierigheid naar meer informatie stuitte ik op de Engelse Fordclub Nederland. Inmiddels ben ik voorzitter van deze club, die momenteel 150 leden telt maar een hoge potentie heeft door de ontwikkeling van het Mobiel erfgoedregister. Het register telt zo’n 8.300 Engelse Fords, dus een paar honderd leden meer moet lukken de komende jaren.
In mijn enthousiasme had ik in 2024 twee Zephyrs en drie Consuls voortvarend bij elkaar verzameld. Om ze uit elkaar te houden gaf ik ze een naam in lijn van de Engelse voetbalcompetitie en de clubkleuren, een andere hobby van mij. Zo vernoemde ik de Tottenham Consul en de Everton Zephyr. Na verloop van tijd toch de keuze gemaakt om de hobby te beperken tot een oldtimer, en bleef de Everton Zephyr over. Vernoemd naar een niet onverdienstelijke club uit Liverpool. Het grappige is dat Everton (een wijk in Liverpool net zoals Feyenoord in Rotterdam) ook iets heeft met de Ford Zephyrs, lees je later meer over.
Woensdag 8 juli 2026 (dag 1)
KM-stand: 75.820. Rond 14.30 uur uit mijn woonplaats Apeldoorn vertrokken richting ‘Hook of Holland’. De familie vond het te spannend om mee te gaan, maar opa wilde dit event niet missen. Dan maar een paar dagen alleen op pad nu de gezondheid het nog toe laat. Los van het warme weer draaide de motor lekker door. De Everton Zephyr was op tijd in Hoek van Holland op de boot, met de nodige aandacht van de mede passagiers. Toch begonnen bij de files en het wachten bij de paspoortcontrole de problemen met de warmte en dus een oververhitte motor.
Donderdag 9 juli 2026 (dag 2)
Na een goede nachtrust in een kajuit met raam, viel het vroege opstaan toch wel tegen. Met een continental breakfest achter de kiezen vervolgens om 6.30 uur (uur eerder dan in Nederland!) weer vertrokken met een afgekoelde Zephyr uit Harwich het graafschap Suffolk door. Ik had me voorbereid op een nat Engeland, een extra hoes meegenomen voor als het in de nacht zou regenen. Niets van dit alles. Het leek wel of ik in Spanje was, wat een hitte. De Zephyr had wel last van de warmte, een beetje file zorgde meteen voor een oververhitte motor. Dat begon al in Cambridge want die stad lag op de route. Zoals gewoonlijk dacht ik dat het wel rustig zou zijn op een doordeweekse dag. Gekkenhuis; want de internationale studenten waren aan het kennismaken met de stad. Vervolgens doorgereden naar Bedford dat zo’n 20 minuten rijden van de eventlocatie Little Staugton ligt. Leuke stad Bedford, maar ook over zijn hoogtepunten heen, bevestigt een Engelsman later.
Hoogtijdagen over
Want dat is het interessante om met iets oudere generatiegenoten (Ford Liefhebbers) te praten over het Engeland van nu. De Brexit maar even niet benoemd, maar Engeland is de afgelopen tientallen jaren sterk veranderd. Alleen al in de regio Bedfordshire waren vroeger tientallen steenfabrieken en daar werkten duizenden mensen. De voormalige steenfabrieken rondom Bedford waren ooit ’s werelds grootste steenfabrieken. Ze produceerden miljoenen bakstenen voor de Londense uitbreiding.
Overigens geldt dat ook voor de Ford fabriek in Dagenham waar in de hoogtijdagen 40.000 mensen werkten, Daar is ook niets meer van over. Als je in deze omgeving rond rijdt blijft een beschouwende vraag; hoe kunnen we als regio’s en als mensen ons tijdig aanpassen aan de veranderende omstandigheden. Engeland lijkt de klap van wegtrekkende industrieën nog niet te boven.
En als je dan weet dat in China momenteel fabrieken worden geopend die 50.000 auto’s per maand produceren met een handvol mensen, zijn de veranderingen voorlopig nog niet over. Ondertussen domineert nu het nieuws dat Volkswagen 100.000 medewerkers gaat ontslaan. Duitsland lijkt de volgende in de ratrace.
Terwijl ik het verslag van de dag aan het uitwerken ben, lees ik online ook nog eens dat vandaag popicoon Bonnie Tyler is overleden en ‘Hurman Bread’ 25 jaar geleden van het Hilton sprong.
Vrijdag 10 juli 2026 (dag 3)
Ontbeten met een light English breakfest in Hotel D’Paris in Bedford en daarna direct naar camping Little Staughton. Meteen goed kennisgemaakt met de lokale wegen. De wegen op het platteland van Engeland zijn nog erger dan in België. Wat een kuilen en slechte stukken asfalt. Ondertussen wel gastvrij ontvangen door Mick Taylor en andere diehards die met hun tent de avond ervoor al waren aangekomen, waaronder Dick van Wijk met zijn MK3 uit De Meern. Ondanks dat de vrijdag een soort opwarmdag is wel de hele dag gechat met een grote diversiteit aan mensen. Zeer prettig in de omvang en ook oprecht geïnteresseerd in elkaar.
Vier bladen of elektrisch
De Engelse bezoekers hadden er lol in om me te adviseren om de oververhitte motor tin de hand te houden. Zo waren er een aantal die gebruik maakten van een elektronische vin, die voor de radiator kan worden geplaatst. Toen ik er op ging letten zag ik veel Zephyrs er mee rijden. Even later toch weer een andere kenner gesproken die mij adviseerde om voor de vier bladen vin te gaan (de Zephyr heeft nu 2 bladen). Gelet op de klimaatveranderingen denk ik dat ik beide ga doen. Het blijkt dat de MK2’s destijds optioneel of in warmere exportlanden (zoals Australië en Zuid-Afrika) standaard met een 4-bladige mechanische vin werd uitgerust. De standaard 2-bladskoelvin schiet bij modern stadsverkeer of warm weer vaak net tekort. Daarnaast werden de auto’s voor die exportlanden ook zonder kachel geleverd.
Onderdelen te koop
In die paar jaar klussen met de Zephyrs en Consuls MK2 heb ik ondertussen wel de nodige (overbodige) spullen verzameld. Daarom maar even de tafel opgezet (in de schaduw) en de verkoop kan beginnen. Na een paar uur was de score: 30 euro en 110 pond. Dat ruimt lekker op. Tegelijkertijd was mijn eigen wens om een originele trekhaak (towbar) te vinden, en dat lukte zowaar op de zondag voor 120 pond. De winst was dus weer verdampt.
Gedurende de vrijdag druppelden de pensionado’s en vakantiegangers al binnen. De een verbleef met tent op de locatie en de ander ging iedere avond terug naar zijn hotel. Ik hoorde bij die laatste groep. Aan het eind van de dag telde ik zo’n 30 Mk2’s en een handvol MK3’s.
Interessant is om te zien dat de ogenschijnlijke ‘gewone Working class Cars’, toch echt wel zijn omarmd door kapitaalkrachtige Engelsen. In Nederland hebben we nog 15 Consuls, 11 Zephyrs MK2 (geen Zodiac), dat is een stabiel aantal en zal weinig veranderen. Dat staat niet in de verhouding met de 800 MK2 leden die de MK2ownersclub telt. Een aantal leden hebben hun auto geperfectioneerd. Maar soms slaat het wel door als een handelaar op het terrein 1500(!) pond vraagt voor 2 nieuwe chromen achterlichten.
Zaterdag 11 juli 2026 (dag 4)
Op de zaterdag groeide het aantal oldtimers gestaag door van 30 naar 50. Jan Jaap uit Lopik kwam met zijn Familie in de rechts gestuurde Zephyr MK2 aan. De Engelsen konden het erg waarderen dat de drie Nederlanders met hun Zephyrs helemaal naar Little Staughton waren gereisd. Zo waren daar ook:
Brian uit Maidstone met zijn Zephyr uit Australië van 1959, sinds 2010 in zijn bezit.
Restaureert ook zelf ook oldtimers.
Ray uit Little Clacton, vlakbij Harwich, heeft zijn unieke Zephyr Estate uit 1960 te koop. Eentje die is gehaald uit Australië, dus zonder kachel. Ik wilde alleen de trekhaak van Ray kopen. Maar kon die alleen krijgen als ik zijn caravan erbij kocht. Ray Slaapt dit weekend gewoon in een slaapzak in zijn Estate station, met de klep naar beneden.
Anthonie uit Lincolshire, met zijn Zephyr uit 1961. Had 15 jaar niet gereden.
Komt hier uit de buurt. Heeft ook nog een Morris minor en tractoren in zijn bezit.
Mick uit Kent, heeft een Zephyr uit 1961, sinds een jaar. Auto werd na Abbot Farnham naar Kenia getransporteerd voor de Royal Air Forces. De auto is zo’n goede staat dat hij dit weekend er zelfs een prijs mee won.Kevin komt uit Croyden in zuid-Londen, heeft een Zodiac MK2 uit 1958. Kocht ‘m in 1978 voor 100 pond, toen de auto z’n beetje afgeschreven was. Ondertussen dus bijna 50 jaar in zijn bezit en is er ook nog eens in getrouwd. Hij heeft de Zodiac zelf opnieuw in de lak gezet bij zijn toenmalige werkgever.
Tussendoor een paar mile verder Ingecheckt bij een herberg in Buckden die de naam The Lion Hotel droeg. Een spartaanse kamer met hele scheve vloer. Fish en chips als diner gegeten. Daarna terug gegaan naar Little Staughton waar om 19.30 uur kort het optreden van drie dames plaatsvond die leken op de Star Sisters met retro muziek. Gezellig maar niet mijn cup of Thee. Om 22.00 uur the match Noorwegen – Engeland in Miami gekeken op een groot scherm. Mooi dat de Engelsen toch door zijn.
Zondag 12 juli 2026 (dag 5)
De ochtend begon in Hotel The Lion in Buckden enigszins onthutsend. Er was niemand te bekennen. Niet achter de bar, de keuken of bij de receptie. Ik vermoed dat ze de overwinning op Noorwegen nog aan het uitslapen waren, maar het geeft ook aan dat ik het juiste ‘retro’ hotel had gekozen. De hoogtijdagen van The Lion waren waarschijnlijk ook in de jaren 50 en 60.
Dan maar naar Little Staughton om daar te ontbijten. De aanwezige campingwinkel is tevens de winkel voor de inwoners in de omgeving. Wederom met veel mensen gesproken over onze favoriete auto’s. Veel tips gekregen om de hitte te controleren. Wat dacht je van de benzinetoevoer isoleren met foliepapier?
Dan waren er ook nog Mike en Jen Bolton die zich met hun Consul wilden inschrijven voor de Veluwse route die door de Nederlandse Ford clubs zijn voorbereid op 26 september. Ik kijk uit om ze weer te ontmoeten in Nederland.
Aantal loopt op
Vandaag groeit het aantal cars gestaag door naar het streefaantal van 100, dat de organisatie had gesteld. Er ontstaat een veelkleurig geheel van mobiel erfgoed op de Engelse grasvelden. Het perfecte buitenmuseum. Eén fantastisch gezicht hoe de Fords staan te blinken (en de eigenaren) te puffen in de zon.
Aan het eind van de dag werd in een grote tent stilgestaan bij het overlijden van een prominent lid, en de prijzen voor de mooiste auto’s werden uitgereikt.
Ondertussen ook aan de praat geraakt met wat Engelsen over de theme van de premier Legeau club Everton. Deze komt van de populaire tv-serie Z-Cars uit de jaren 60 en 70. De club Liverpool heeft ‘you never walk alone’ en Everton heeft de Z-Cars. Grappig is dat de eerste mk2’s politie auto’s geel en wit waren. Op de zwart-wit tv waren ze dus helemaal wit!
Ook nog even kennis gemaakt met de redacteur van het Engelse MK2 blad, Nick Stevenson. Veel gemailed, maar nog nooit persoonlijk gesproken met deze Consul eigenaar. We gaan wat teksten en foto’s uitwisselen.
Rond 17.00 uur loopt het campingterrein langzaam leeg en ga ik terug naar mijn retro-hotel in Buckden. Na het diner in de avond nog ff alles gecheckt voor de terugreis.
Maandag 13 juli 2026 (dag 6)
Na nu wel een prima Engels ontbijt om 8.30 vertrokken richting Harwich met een tussenstop in Ipswich. Het grootste deel via de A14 naar zuid-oost gereden, met streaming Paul Mcartney op de achtergrond. Kan niet Britser zou ik zeggen.
Een bezoekje gebracht aan de binnenstad van Ipswich. Verrassend veel historische panden. Kon het ook niet laten om het stadion van de kersverse Premier League club Ipswich Town te bezoeken aan de Portman Road.
Vervolgens naar Harwich gereden, waar ik veel te vroeg was, zoals gepland om eventuele tegenslagen op te kunnen vangen. Uiteindelijk om 21.15 uur de Stenica Hollandia op.
Dinsdag 14 juli 2026 (dag 7)
Na een prima nacht gaan we om 8.45 uur weer rechts rijden vanuit Hoek van Holland. Na 792 km, waarvan de helft links, en een onvergetelijke ervaring rijker, ben ik rond 11.00 uur weer thuis in Apeldoorn. Gelukkig heb ik de foto’s nog.
