Er zijn steden die je bezoekt, en er zijn steden waar je telkens naar terugkeert omdat ze iets met je doen. Voor mij is Liverpool zo’n plek. Inmiddels ben ik er drie keer geweest, en elke reis heeft de band met deze stad alleen maar sterker gemaakt.
Mijn eerste ontmoeting met Liverpool was in 2016. Niet zomaar een bezoek, maar meteen met een onvergetelijke binnenkomer: de derby Everton – Liverpool op Goodison Park. De sfeer, de rauwe energie, de hartslag van een stad die lééft voor voetbal… ik had niet gedacht dat ik zo diep onder de indruk zou raken. Maar Liverpool bleek geen stad die je langzaam leert kennen; het grijpt je meteen bij de kraag en zegt: “Welcome, lad.”
In 2019 keerde ik terug tijdens een autovakantie door Noord-Engeland. En opnieuw viel me op hoe rijk de historie is, hoe zichtbaar de veerkracht van een stad die zware tijden heeft gekend, maar zichzelf steeds weer opnieuw uitvindt. Van Albert Dock tot de indrukwekkende kathedralen, van de oude pakhuizen langs de Mersey tot de levendige straten vol cultuur: Liverpool ademt verleden én toekomst tegelijk.
Een absolute topper was de Beatles Magical Mystery Tour. Wat mij betreft behoort deze bustour tot de beste ter wereld. Niet alleen vanwege de plekken; Penny Lane, Strawberry Field, de geboortehuizen, maar vooral door de verhalen, de muziek en het enthousiasme van de gidsen. Je stapt niet in een bus, je stapt even in het Liverpool van begin jaren zestig.
En dan is er natuurlijk The Cavern Club. Die iconische kelder aan Mathew Street waar de muren doordrenkt zijn van muziekgeschiedenis. Hier begon het voor The Beatles, maar het bijzondere is dat het geen museum is geworden. Nog steeds treden hier dagelijks artiesten op, uit alle windstreken. De Cavern leeft – en dat voel je.
Wat Liverpool voor mij extra bijzonder maakt, is dat cultuur hier voor iedereen toegankelijk is. De stad heeft fantastische musea die bovendien gratis zijn. Het International Slavery Museum maakte diepe indruk op mij. Het houdt de stad, en ons als bezoekers, een eerlijke spiegel voor over het kolonialistische verleden en de rol die Liverpool daarin speelde. Confronterend, maar noodzakelijk. Ook dat is Liverpool: niet wegkijken, maar erkennen.
Buiten het centrum ontdek je een andere kant van de stad, bijvoorbeeld in Sefton Park. Daar staat het prachtige glazen Palm House, een Victoriaanse kas die bijna sprookjesachtig aandoet. Mooi detail: Ringo Starr gooide hier als puber ooit de ruiten in. Jaren later, toen het Palm House werd gerenoveerd, was hij een van de donateurs die bijdroeg aan het behoud ervan. Liverpool ten voeten uit: ondeugend, warm en trouw aan zijn roots.
De stad wordt gedragen door haar inwoners: de scousers. Trots, eigenzinnig, humoristisch en vaak heerlijk ongepolijst. Scousers maken Liverpool tot wat het is. Ze vertellen je verhalen, nemen je mee in hun stad en laten je voelen dat je er welkom bent.
Ook de imposante Liverpool Anglican Cathedral vertelt zulke verhalen. Toen Paul McCartney 11 jaar oud was, deed hij hier auditie voor het koor, maar hij werd niet aangenomen. Zijn stem werd niet geschikt geacht. Het is bijna symbolisch: zelfs iconen beginnen in Liverpool als gewone jongens, en soms met een afwijzing.
En dan is er de River Mersey. Dat water vormt het perfecte podium om de skyline van Liverpool te beoordelen. Vanaf de rivier zie je pas echt hoe de stad zich heeft ontwikkeld: stoer, elegant en zelfbewust. De Three Graces, de moderne bouw langs de docks, de mix van oud en nieuw; alles komt hier samen.
In 2026 ga ik weer. De Beatleweek staat opnieuw op de planning en ik hoop dan ook een lang gekoesterde wens te vervullen: een wedstrijd bezoeken in het gloednieuwe Everton-stadion aan Bramley-Moore Dock. Het afscheid van Goodison Park voelt weemoedig, maar past ook bij Liverpool: een stad die haar geschiedenis eert en tegelijk vooruit durft te kijken.
Liverpool is een stad van verhalen, muziek, humor en doorzettingsvermogen. Een stad die tegenslagen kent, maar altijd terugveert. En elke keer dat ik er ben, voel ik die trots en hartelijkheid.
Ik kan niet wachten om terug te gaan.
Want Liverpool… dat is geen stad die je simpelweg bezoekt.
Het is een stad die je meeneemt. En nooit helemaal loslaat.
